Przywództwo sytuacyjne- skuteczny lider to elastyczny lider.

Koncepcja zarządzania sytuacyjnego została opracowana przez Kena Blancharda – światowyautorytet w dziedzinie zarządzania, m.in. współautora bestselleru “Jednominutowy menedżer” – oraz współpracujący z nim zespół konsultantów firmy The Ken Blanchard Companies.

Idea ta jest oparta na założeniu, iż nie istnieje jeden, uniwersalny styl zarządzania ludźmi. Każdy menadżer powinien być elastyczny w doborze stylu mając na uwadze dwa główne parametry: kompetencje pracownika (do konkretnego zadania) oraz jego zaangażowanie (chęci, motywacja) do pracy. Jeżeli te dwa parametry (kompetencje i zaangażowanie) umieścimy na dwóch osiach to otrzymamy cztery kombinacje, opisujące pracowników:

  • wysokie zaangażowanie i niskie kompetencje – to początkujący entuzjasta, również nowy w swojej roli, zadaniu lub projekcie. Często chce się wykazać, ale jeszcze nie zna dobrze swojej pracy.
  • niskie/małe kompetencje i niskie zaangażowanie– To osoba początkująca (ale nie zupełnie nowa) w swojej roli, projekcie lub zadaniu – dopiero zaczęła i jest nerwowa, mogła też już podjąć próby i ponieść porażkę lub straciła wiarę w siebie jak pojawiły się kłopoty.
  • niskie zaangażowanie i wysokie kompetencje– jest to doświadczona osoba o wysokich umiejętnościach, która potrzebuje uwagi, może być pod presja wyzwań, jakie niosą zmiany lub straciła wiarę w siebie/”wypaliła” się motywacyjnie.
  • wysokie zaangażowanie i wysokie kompetencje– to osoba o wysokich kompetencjach zawodowych, która szuka nowych możliwości to wzrostu i rozwoju. Potrafi i chce pracować samodzielnie z niewielkim nadzorem i wsparciem.

Do każdego typu opisanego powyżej K. Blanchard wyodrębnił styl kierowania, który jest potencjalnie najbardziej efektywny.

Pracownik:

  • niekompetentny, zaangażowany styl dyrektywny, S1, instruowanie, nadzór
  • niekompetentny, nie zaangażowany styl trenerski, S2, uczenie, mentoring
  • kompetentny, nie zaangażowany styl wspierający, S3, motywowanie, wspieranie,
  • kompetentny, zaangażowany styl delegujący,S4, delegowanie, monitorowanie

 

Zachowanie dyrektywne – to jasne mówienie ludziom co, jak i kiedy mają zrobić, a następnie nadzorowanie ich postępów i wyników. Komunikacja jest tu zdecydowanie jednostronna: szef – podwładny.

Zachowanie wspierające– wiąże się ze słuchaniem ludzi, z okazywaniem im wsparcia, zachęty, a następnie z ułatwianiem im angażowania się w rozwiązywanie problemów. Komunikacja jest dwustronna.

Charakterystyka zachowań lidera w poszczególnych stylach

S1 – Styl dyrektywny

Menedżer posługujący się tym stylem:

  • Przekazuje konkretne wskazówki,
  • Pokazuje sposób wykonania zadania,
  • Ściśle nadzoruje wykonanie zadania,
  • Podejmuje decyzje i sam rozwiązuje problemy.

S2 – Styl trenerski

Menedżer posługujący się tym stylem:

Nadal kieruje wykonaniem zadania i je nadzoruje ale:

  • wyjaśnia decyzje,
  • prosi o sugestie,
  • wspiera i uczy,
  • angażuje w dwustronną komunikację,
  • wzmacnia skłonność do wychodzenia z inicjatywą i podejmowania ryzyka.

S3 – Styl wspierający

Menedżer posługujący się tym stylem:

  • zachęca pracowników do dzielenia się swoimi obawami i problemami,
  • aktywnie słucha i zachęca do samodzielnego rozwiązywania problemów,
  • dodaje pracownikom otuchy, wspiera, wzmacnia pewność siebie,
  • zadaje pytania bez podawania swoich rozwiązań, zachęca do podejmowania ryzyka.

S4 – Styl delegujący

Menedżer posługujący się tym stylem:

  • pozwala pracownikowi przejąć odpowiedzialność za podejmowanie decyzji i rozwiązywanie problemów,
  • zachowuje w miarę możliwości postawę neutralną,
  • pozwala pracownikowi stać się mentorem dla innych,
  • zachęca pracownika do podejmowania nowych wyzwań i dalszego rozwoju,
  • zachęca pracowników do własnej oceny.