Budowanie autorytetu lidera

Mówiąc o przywództwie nie można pominąć osobowości i charakteru. Jest kilka cech, które trzeba mieć. Generalnie rzecz biorąc, lider musi mieć „to coś”, uosabiać cechy oczekiwane lub wymagane w jego grupie zawodowej. Chcąc być przywódcą trzeba mieć te cechy, ale ona same nie sprawią, że człowiek będzie postrzegany, jako lider. Nie można zostać np. przywódcą wojskowym bez odwagi fizycznej.

CECHY LIDERA

  • ENTUZJAZM – Czy można sobie wyobrazić lidera, któremu brakowałoby entuzjazmu?
  • INTEGRALNOŚĆ –Ta cecha sprawia, że ludzie ufają liderowi. A zaufanie jest podstawą wszelkich stosunków międzyludzkich, zarówno zawodowych, jaki prywatnych. Integralność to nie tylko wewnętrzna spójność osobowa, ale także przywiązanie do pewnych wartości zewnętrznych, jak dobroci i prawdy.
  • TWARDOŚĆ –Liderzy to częstokroć ludzie wymagający, z którymi niełatwo, na co dzień wytrzymać, ponieważ mają duże wymagania. Są uparci i nieustępliwi. Liderzy powinni cieszyć się szacunkiem, a nie tylko popularnością.
  • UCZCIWOŚĆ –Dobrzy liderzy podchodzą do ludzi w sposób zróżnicowany, ale wszystkich traktują jednakowo. Nikogo nie faworyzują. Są bezstronni w wymierzaniu kar za złą pracę
    i rozdawaniu nagród za dobrą.
  • CIEPŁO –Sztywniacy nie zostają dobrymi przywódcami. Bycie dobrym liderem wymaga zaangażowania serca w takim samym stopniu jak umysłu. Zamiłowanie do pracy i dbałość
    o ludzi są jednakowo ważne.
  • POKORA – Rzadka cecha, ale charakteryzująca najlepszych liderów. Jej przeciwieństwem jest arogancja. Kto lubi pracować dla aroganckiego szefa? Oznakami dobrego lidera są chęć słuchania innych i brak dominującego ego.
  • WIARA W SIEBIE –Jest to jeden z najważniejszych atrybutów. Ludzie doskonale czują, gdy lider ja w sobie ma. Dlatego też rozwijanie wiary we własne możliwości pomaga w rozwoju umiejętności przywódczych. Uważać trzeba jednak by jej nadmiar nie przerodził się
    w arogancję.

Autorytet przywódcy

Uświadomienie roli lidera.

W szerokim społecznym znaczeniu można rolę z grubsza zdefiniować, jako oczekiwania innych ludzi w stosunku do lidera. Oczywiste jest, że gdy rożni ludzie mają różne oczekiwania dochodzi do konfliktu ról. Nie można się spodziewać od ludzi, że w życiu zawodowym będą postępować w sposób wykraczający poza ich role społeczne. Jeśli, na przykład, policjant zatrzyma jadący samochód tylko po to, by opowiedzieć kierowcy dowcip, większość z kierowców nie będzie zadowolona. Nie oczekujemy, bowiem od policjanta takiego zachowania. Ludzie oczekują od swych przywódców pomocy w wykonaniu wspólnego zadania, wypracowania zasad współdziałania w zespole oraz reakcji na poszczególnych członków grupy
i zaspokojenia ich potrzeb.

Funkcje przywódcze

Najważniejszymi funkcjami w sferach: wykonywania zadania, budowania i utrzymywania grupy oraz rozwoju jednostki są:

  • Określenie zadania
  • Planowanie
  • Instrukcje
  • Kontrola
  • Ocena
  • Motywacja
  • Organizacja
  • Dawanie przykładu.

Techniki komunikacji z podwładnymi. 7 zasad motywacji podwładnych.

  1. Nie nagradzaj wszystkich jednakowo. Nagrody wówczas skutecznie wzmacniają zachowania pracowników, kiedy wynikają z ich ponadprzeciętnych dokonań. Równe nagrody dla wszystkich wzmacniają w efekcie słabe lub przeciętne wyniki, a ignorują wybitne.
  2. Brak reakcji również może modyfikować zachowania. Kierownicy wpływają na podwładnych tym, czego nie robią, podobnie jak tym, co robią. Na przykład: brak pochwały dla podwładnego, gdy na to zasługuje, może sprawić, że następnym razem jego wyniki będą słabe.
  3. Nie zapomnij powiedzieć podwładnym, co mogą zrobić, aby uzyskać wzmocnienie. Ustalenie normy efektywności pozwala pracownikowi zrozumieć, co powinien zrobić, aby otrzymać nagrodę. Umożliwia mu to stosowną zmianę jego wzorców pracy.
  4. Powiedz podwładnym, co robią źle. Jeśli kierownik powstrzymuje się od nagradzania pracownika bez wskazania, dlaczego nie przyznaje mu nagrody, pracownik nie będzie wiedział, jakie jego zachowanie uważane są za niepożądane. Pracownik może też uznać, że jest przedmiotem manipulacji.
  5. Nie udzielaj kary w obecności innych. Udzielanie nagany jest niekiedy pożytecznym sposobem eliminowania niepożądanych zachowań. Jednakże publiczna nagana upokarza pracownika i może wywołać niechęć wszystkich członków grupy roboczej do kierownika.
  6. Bądź sprawiedliwy. Wszelkie konsekwencje powinny być do tego zachowania odpowiednie. Należy dawać podwładnym wyłącznie takie nagrody, na jakie zasługują. Niedostateczne lub nadmierne nagradzanie zmniejsza wzmacniający efekt nagród.

Poszerzaj zakres działania pracownika. Pracownik nie chce się cieszyć wyłącznie tym, co ma, ale chce się także wykazać swoimi umiejętnościami. Im większych zdolności i sprawności wymaga praca, tym bardziej podwładny będzie motywowany do osiągania lepszych wyników i tym bardziej będzie zadowolony z efektywności swej pracy i swego kierownika. Będzie mógł, bowiem wykonywać czynności, które same w sobie są nagradzające.

Więcej cennych wskazówek i umiejętności z zakresu budowania autorytetu szefa uzyskasz na szkoleniach menadżerskich organizowanych przez naszą firmę.